1. Trans* práva sú ľudské práva – príhovor pripravený na Duhový PRIDE 2013 / Prawa osób trans* są prawami człowieka – mowa przygotowana na Tęczowy PRIDE 2013 w Bratysławie / Trans* rights are human rights – speech during Rainbow PRIDE 2013 in Bratislava, Slovakia

    Video záznam príhovoru natočil Roman Stranai! Vďaka! / Dzięki Romanowi Stranaiowi za nagranie mowy! / Thanks to Roman Stranai for recording the speech!

    Przewiń w dół do polskiej wersji / Scroll down for English

    [SLOVENSKY]

    Ahojte!

    Dnes chcem s Vami hovoriť aj ako trans* aktivista, ale aj ako imigrant.

    Rok naspäť, v auguste 2012, presťahoval som sa na Slovensko.

    Prečo?

    Za ničom inom ako za láskou.

    Možno v niektorých prípadoch láska hory prenáša, ale v tom prípade mňa láska prenesla za hory. Z Varšavy do Bratislavy.

    Počas tohto roka ja a môj partner sme zažili veľa. Fyzické a psychické násilie, homofóbiu a transfóbiu. Naši susedia podali na úrad mestskej časti aj žiadosť, aby sme boli vyhodení z nášho bytu.

    Ale stále sme tu.

    Hoci počujeme na ulici také slová ako ‘buzerant’, 'deviant’, 'špina’ – stále sme tu!

    Tak ako moju transrodoví bratia a moje transrodové sestry, ktorí sa rozhodli, že chcú byť tu, aj sú tu dnes s nami.

    Ktorí žijú tu, hoci Slovensko nie je pre nich raj. Hoci tento štát každý deň im – nám všetkým – odoberá dôstojnosť.

    Slovensko zostáva v hanebnom počte krajín, ktoré zákonom vyžadujú kastráciu pred právnym prepisom rodu. Prepis rodu pre veľa z nás znamená aj rozvod, do ktorého nás núti štát. Naše rodiny a naše manželstva nie sú pre štát zaujímave.

    Hoci právo chráni pred zločinom z nenávisti na základe sexuálnej orientácii, rodová identita a rodový prejav, stále nie sú chránené.

    Žijeme, ako by sme naozaj nežili.

    Preto je na čase zistiť, že trans* práva sú ľudské práva a aj o týchto právach je PRIDE!

    Slovensko! Nechceme nič špeciálne, chceme proste žiť ako ľudia!

    [POLSKI]

    Witajcie!

    Dzisiaj chciałbym z Wami rozmawiać zarówno jako trans* aktywista, jak i imigrant.

    Rok temu, w sierpniu 2012 roku, przeprowadziłem się na Słowację.

    Dlaczego?

    Za niczym innym, niż za miłością.

    Może w niektórych przypadkach miłość góry przenosi, ale w tym przypadku to mnie miłość przeniosła za góry. Z Warszawy do Bratysławy.

    W tym roku ja i mój partner wiele przeżylismy. Fizyczną i werbalną agresję, homofobię i transfobię. Nasi sąsiedzi wnioskowali nawet w urzędzie dzielnicy o wyrzucenie nas z naszego mieszkania.

    Wciąż tu jednak jesteśmy.

    Mimo że na ulicy słyszymy takie słowa jak „pedał“, „deviant“, „brud“ – wciąż tu jesteśmy!

    Podobnie jak moi transpłciowi bracia i moje transpłciowe siostry, którzy zdecydowali, że chcą tu być i dziś są również tu z nami.

    Którzy tu żyją, chociaż Słowacja nie jest dla nich rajem. Chociaż ten kraj im – nam wszystkim – każdego dnia odbiera godność.

    Słowacja pozostaje wśród tych haniebnych krajów, których prawo wymaga poddania się kastracji przez korektą płci. Korekta płci dla wielu z nas oznacza również rozwód, do którego zmusza nas państwo. Nasze rodziny i nasze małżeństwa państwa nie interesują.

    Mimo że prawo chroni przed zbrodnią z nienawiści z powodu orientacji seksualnej, zarówno tożsamość, jak i ekspresja płciowa nie są chronione.

    Żyjemy, tak jakbyśmy wcale nie żyli.

    Dlatego trzeba w końcu zrozumieć, że prawa osób trans* są prawami człowieka i o tych prawach jest również PRIDE!

    Słowacjo! Nie chcemy nic specjalnego, chcemy zwyczajnie żyć jak ludzie!

    ENGLISH

    Hi everyone!

    Today I want to talk to you both as a trans* activist and as an immigrant.

    A year ago, in August 2012, I moved to Slovakia.

    Why?

    Because of nothing else than love.

    Maybe in some cases love can move mountains, but in my case it was love that moved me beyond mountains. From Warsaw to Bratislava.

    This year me and my partner have experienced a lot. Physical and verbal violence, homophobia and transphobia. Our neighbours have even petitioned district authorities to have us removed from our apartment.

    Still, we are here.

    Although on the street we are called “fags”, “deviants”, “filth” – still, we are here!

    Just as my transgender brothers and transgender sisters who decided to be here, and are here today with us.

    Who are living here, although Slovakia is not a paradise for them. Although everyday this country takes away their – our – dignity.

    Slovakia is still one of the shameful countries which legally requires undergoing sterilization before gender recognition. For many of us gender recognition also means divorce, forced by the state. Our families and our marriages are of no interest to the state.

    Although the law protects us from hate crime based on sexual orientation, gender identity and gender expression remain as not protected grounds.

    We live as though we were not really alive.

    This is why it is finally time to recognize that trans* rights are human rights and those rights are also supported by PRIDE!

    Slovakia! We do not want any special treatment, we just want to live as people!

    video

    1 note